Dinçel Laçin

0 Puan

Hayat insanlara kimlikler ve bu kimliklere bazen elbiseler diker.
Benim de vardı böyle bir elbisem, birgün onu çıkarmaya karar verdim, onu çıkardığımda kendimi bir portakal gibi soydum, soydukça kabuklarımı, yeni bir BEN ile buluştum.
Bir çocuk oyunu gibiydim sanki, portakalı soydum, başucuma koydum, ben bir GER-ÇEK uydurdum, duma dum dum misali.
İşte o kendime ayma anımda yeni kimliklerimle buluştum;
Eğitmen.
Profesyonel Koç.
Ve acemi bir Yazar.
Her şeyin acemiliğini seviyorum zira ben, Turgut Uyar'ın dediği gibi; "belki de asıl Ustalık budur, her zaman Acemi olmayı bilmek"
Bunu unutmazsam/bunu unutmazsak daha daha daha elbiseler dikeriz kendimize, bedenimize ve tin'imize.
Belki de YAŞAMAK budur.
Selam olsun herkese.

  • 36 Yazı
  • 8 Yorum
  • 0 Takipçi
  • 0 Takip
  • Yazılar
  • Favoriler
  • Yorumlar
25 Mayıs 2020

Ah, Matsuşima !

Bugünkü yazım başlığı kadar. Ah Matsuşima! Bu iki kelime bir Japon şiiriymiş, şair gözlerinin önündeki manzaradan o kadar çok etkilenmiş ki sadece bu iki kelimeyi…

18 Mayıs 2020

Hatıra Yapın Çocuklar

Geçenlerde dinlediğim bir podcast'de Murathan Mungan ona yaşlı bir dostu tarafından söylenen şu cümleyi hiç unutmadığını söyledi, zira bu günlerimiz için gerçek bir hediye gibi…

Listelenecek herhangi bir yazı bulunamadı.