Bir kuş gördüm sevinçten uçuyorduMavi heyecanlıYeryüzü telaşlıydıTutacaktımBenim olacaktı o maviGüneş tedirgindi, sönüyordu sankiHafiften bir karanlık çöktü ormanaYağmur çiseliyor ufak ufakVe birazda toprak kokuyorSonbahar hüznü buRüzgarla…
Gözyaşları... Sen sevda kadar narinBen gece kadar karaBakma öyle kalbimde değil o lekeGözlerime bak,Baharımın serseri yağmuruKiraz ağacında, ıslık çalan kuş, Seni söyler Yüreğimin ince sızısıSokaklar…
Harflere tutundum Karanlık bir başlangıcın yanı başındayımÜç adım kaldı kendime,Milyondan sonra birinciyimMahkemeler kur, yargıla beniİstersen dar ağacına yürütBeyaz bir kağıt ve kalemden başka bir şeyim…
Kaldıramam artık çukura düşmüş o mevsimiVe ona kalsa yüzüme küfürler savurur çoktanBir hüzün kervanı gibi geçince ömrümden söyleyemedi hiç bir şeyKalbim den kalbine uğradı mı…
Yedi katmanı var göğün hiç birinde yaşayamamBir dünya var, alışamamGözlerim, yavaş yavaş senYüzüm, karış karış çorakHayat, buram buram hüzünKalbim, ağır ağır dünyaBir zaman vardı, bir…
Listelenecek herhangi bir yazı bulunamadı.
