Yaşadığım müddetçe yazmaya devam… Yeni öyküler hayat var olduğu sürece yazılacaktır elbet. Değişmeyen tarzım ve çizgim olacaktır çünkü bu pek rağbet görmeyen çizgiyi oturtabilmek için çok emek verdim. Bana niye entelektüel, zengin ya da aydın birini yazmıyorsunuz diye sorduklarında onlara şu cevabı veriyorum: Bunları, çoğu yazar yazdı zaten asıl yazılmayan insan tiplerine bakmak lazım. Kim bunlar; varoşlar, ötekileştirilenler, yabancılaştırılanlar, yalnızlaştırılanlar ve sistemin çarklarında ezilip yok sayılan insanlar… Bunları çoğu yazar yazmaya değer görmedi bence asıl hayatlar bunlarda… Filler Ölüme Yalnız Gider adlı kitabın yazarıyım aynı zamanda.
‘İSTABUL ÖYKÜLERİ’ ANTOLOJİSİ YAZARI NUHAN NEBİ ÇAM’LA KISA BİR SÖYLEYİŞİ Bilge Kültür Sanat yayınlarından çıkan Nuhan Nebi Çam’ın hazırladığı ‘İstanbul Öyküleri’ isimli antoloji kitabı 384…
“Resim tüm yaşamımı doldurdu. Korkunç yaşamımı doldurabilecek üç çocuğumu ve bir dolu başka şeyi yitirdim. Tüm bunların yerini resim doldurdu. Çalışmaktan iyisi yok herhalde.” diyen…
Günümüzde kapitalizm karşında birer birer kepenklerini indirmek zorunda kalan ama her zorluğa rağmen ayakta kalma uğruna direnen "edebiyat dergileri"nden kısaca bahsetmek istiyorum. Belli bir yasal…
Bugün böyle bir yazı ile karşınıza gelmek istedim. Bilgi, almasını bilen için iyidir ama ilgi ve dikkatimizi çeken konular neyse o konulara ait bilgiyi daha…
Ne zaman Güney Amerika Edebiyatına ait bir eser okumaya başlasam garip bir şekilde okuduğum o metinleri bize yakın bulurum. O topraklara ait bir öyküyü okurken,…