Edebiyat Kafe
Giriş Gelişme Sonuç
Gir sessizlik şehrin üstünü kaplamış Biliyorum görüyorum yaşıyorum Ama önemlisi bunu bir ben mi hissediyorum Bir ben mi gülen çocuklar göremiyorum? Kobalt mavisi bi hava…
Son Yazılar
Edebiyat Kafe
Ölüm Gurmesi
Yaşamak vurgusu yüzüme çarptı yineYaşıyor muydum zaten beton bi şehrin, yeşil kalbindeSorsan;Deniz kıyısında bir ev isterdimÇok iyi yüzme bilmezdimAma belki de bu yüzden, senin hayallerinde…
Edebiyat Kafe
Yıldızlar
Yıldızlar Her göğe baktığımda görürüm seni Belki de sana benzeyen parıltılı gülüşleri Söndürürüm hepsini ya paslı çehremde yada yer kalmayan kül tablasında Seni söylerim umutsuz…