Seni sevdiğim zaman gökyüzü maviydiEvim, çiçek bahçesiSokaklar kan kırmızısı,güller, karanfillerÇocuklar gökkuşağını andırıyor,Rengarenk şiirler yağıyorduRenklerin dansı vardı o günLimandan, sevdaya yol alırdı gemilerDurgun denizi yara yaraSevdaya…
Yıldızlar Her göğe baktığımda görürüm seni Belki de sana benzeyen parıltılı gülüşleri Söndürürüm hepsini ya paslı çehremde yada yer kalmayan kül tablasında Seni söylerim umutsuz…
Biçare ... Biraz da özlemleri yazayım mısralarımda, Biraz da hasreti konuşsun şiirlerim, Birazcık sussun yağmurlar, Ve ben biraz da sana susadım anne... Sensizliğe sürgün oldum...…
Ne çok şey vardı yapmak isteyipte yapamadığımNe çok yer vardı gitmek isteyipte gidemediğimNe çok söz vardı söylemek isteyipte söyleyemediğim Susuyorum...Başımı ellerimin arasına alıp duruyorum öyleceSönmeyen…
Nerede karşılaşmıştık seninleSen yeryüzüne uzakBen mavi göğün altındaKüçük bir kasabadaO akşam üstünün kırmızıya çaldığı o günKim bilir belki o günYamaçlardan üzerime su gibi dökülen sesinSabahına…
Biriktirdiklerim ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın!