Ve bir seyyah gibi düştüm yollaraGeçtim uçsuz bucaksız bozkırlardanGide gide ömrümün sonuna dayandımBir parça umuttu heybemdekiŞehirlerden geçtim öyleceElma satan çocuklar gördümİnsan satan tüccarlarDedim Ey tüccar…
İrili ufaklı taneler, gömülür yüreğe günah kibir ve keder Sıkılma geç kalmaz göklerdeki babamız beklemen yeter. Geçmen için tarihe bir milleti çiğnesen yeter. Ne bu…
Gir sessizlik şehrin üstünü kaplamış Biliyorum görüyorum yaşıyorum Ama önemlisi bunu bir ben mi hissediyorum Bir ben mi gülen çocuklar göremiyorum? Kobalt mavisi bi hava…
Yaşamak vurgusu yüzüme çarptı yineYaşıyor muydum zaten beton bi şehrin, yeşil kalbindeSorsan;Deniz kıyısında bir ev isterdimÇok iyi yüzme bilmezdimAma belki de bu yüzden, senin hayallerinde…
Ne çok şey vardı yapmak isteyipte yapamadığımNe çok yer vardı gitmek isteyipte gidemediğimNe çok söz vardı söylemek isteyipte söyleyemediğim Susuyorum...Başımı ellerimin arasına alıp duruyorum öyleceSönmeyen…
Biriktirdiklerim ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın!