Baktığınızda Fotoğraf Makinesi Anladığında Emektar
  • Facebook
  • Twitter
  • 23 Haziran 2020
  • 2
  • 299
  • 1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız
    1 Kişi oy verdi
    Ortalama puan: 5,00.
    Bu yazıya oy vermek ister misiniz?
    Loading...
  • +
  • -
Abone Ol 

Baktığınızda Fotoğraf Makinesi Anladığında Emektar

Eski kutulardan bir makine çıktı bugün. Sanki fotoğraf makinesiydi. Eski olduğu için anlamamız ve çalıştırmamız zor oldu. Sonradan öğrendik ki aslında makineden fotoğraflar çekmişiz ama çıkarttırmamız için tam sınırını doldurmamız gerekiyormuş.

Makine bizim ilk fotoğraflarımızı çeken emektardı. Küçüklüğümüzü çeken, ilk gülücüklerimizi yakalayan, yürürken (yürümeye çalışırken) düştüğümüz anları yakalayan güzel makinemiz lise mezuniyetimizde de bizimleydi. Aslında makinenin içindekileri çıkartıp üniversite mezuniyetimiz için de kullanacaktık kendilerini fakat kendisi emekliye ayrılmak istedi. Neden mi? Okumaya devam edelim öğrenelim.

Önce kitaplığımızın fotoğrafını çektik, en sevdiğimiz yayınevinin hatta en sevdiğimiz kitap alıntılarının… Sonra ise kendimiz kameramıza poz verdik. Sonra clink diye bir ses geldi. Bu ben tamamın artık fotoğraf çekemezsin sesiymiş. O zaman fotoğrafları çıkartalım dedik ama makineden fotoğraflarımızı çıkartmak pek kolay olmadı. Kendisi emektar olduğu için hiçbir fotoğrafçı fotoğrafları çıkartmak istemiyor hatta makineyi atmamızı söylüyordu. Bir fotoğrafçı fotoğrafları çıkartabileceğini söylediğinde ise aşırı mutlu olduk. Sadece bir hafta beklememiz gerekiyordu. Bekleyelim bakalım.

Bir hafta geçti, biz makineyi almak için fotoğrafçıya gittik. Makineyi alırken bazı fotoğrafların yandığını öğrendik. Evde bakacaktık fotoğraflara ama yol boyunca düşündük durduk hangi fotoğraflar yansa üzülmeyiz diye. Belki kitaplık fotoğrafları yansa üzülmezdik ya da alıntılar ama kesin mezuniyet fotoğrafları yandı diye düşündük ilk onlar çekilmişti çünkü çok beklemiştik fotoğrafları çıkarttırmak için kesin onlar çıkmamıştı.

Emektar fotoğraf makinemiz

Evde fotoğraflara baktığımız zaman yanan fotoğrafların ya da yarısı çıkmamış fotoğrafların arasından bakıyordu bize lise mezuniyet fotoğraflarımız. Üstelik fotoğraflarda hiç pürüz bile yoktu o karanlık ortamda nasıl güzel çıkmıştı fotoğraflar. Emektarımız bizi yine üzmüyordu.

Fotoğrafçı artık makinenin kullanılamayacağını ve atmamız gerektiğini söylediği anı hatırladığımızda ilk çekindiğimiz fotoğraf albümümüzden göz kırptı bize. Minicik yüzümüzle gülmüşüz kameraya, şimdi ise makineden son çektiğimiz fotoğraf var elimizde büyümüş yüzümüzle yine gülüyoruz kameraya. Atılır mıydı şimdi emektar?

Atılmazdı. Belki üniversite mezuniyetimizde bizi çekemeyecek emektarımız ama kitaplığımızda en güzel yerini aldı kendisi. Dedik ya emektar atılır mı hiç güzel fotoğraf çekemiyor diye?

Yeşim&Yeliz KOÇ

Sosyal Medyada Paylaşın:
Önceki Yazı

BİRDE BUNLARA BAKIN

2 yorum

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Sponsorlu Bağlantılar
  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM