Dilek Hilal Kırış
Dilek Hilal  Kırış
krshilal@gmail.com
Keşke Elektrikler Gelmese
  • 10
  • 14
  • 17 Mayıs 2019 Cuma
  • 1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız
    Bu yazıya oy vermek ister misiniz?
    Loading...
  • +
  • -

Önceki gün elektrikler kesilmişti, keşke elektrikler gelmese. Evin içine kapanık küçük kızı mum ışığında burnunu çeke çeke , uzun uzun bir şeyler yazmıştı. Annesi merak etmişti yazdıklarını ama izin vermeyeceğini ya da yazıyı yarıda
keseceğini bildiği için hiçbir şey dememişti . Ama o akşam yazdığı kağıdı nereye koyduğunu kızına belli etmeden takip eden Aysel Hanım yazıyı bir solukta okudu, yazıyı bitirir bitirmez gitti , giriş kapısının arkasındaki elektrik şalterini ağlaya ağlaya aşağıya indirdi. Göz yaşları ile ıslanmış yazıyı da ütü masasına silerek özenle yerine kaldırdı.

Keşke elektrikler gelmese hiç …

Mumun gölgesi nasıl da dans ediyor
Sanki mum uzun bir etek giymiş
Hem de kafasına giymiş eteği
Şaşkın mum seni…

Ben mum ile konuşurken kalbimle, annemin sesi ile kalbimin sesi kısılıyor , birden … Sert sert aceleci aceleci gergin gergindi annem…
‘Nereye koyduk mumu? Yine sen mi karıştırdın çekmeceyi , bir mum yetmiyor , kaç defa söyledim karıştırmayın şu çekmeceyi diye”
Ablamda hızlı hareketlerle mumu bulmaya çalışıyordu. İkisine birden ‘Durun artık , tek mum da yeterli durun, oturun yanıma birlikte izleyelim ‘ demek istiyorum ama olmuyor.

Yine kalbimin sesi huzurla duyulur oluyor beni mutlu ediyor , gözlerim mum ışığında, gölgesinde, ‘Annem, çok gerginsin ütü yapamayacağından herhalde , baksana muma başına etek giymiş nasıl da dans ediyor, bize küçüklüğünü anlatsana annem…bahçede teyzemle yaptığın yaramazlıkları , seni küçük hayal etmek beni çok mutlu ediyor’ Ablamın çığlığı ile kalbimin sesi kısılıyor.

Annem mumun yerini değiştiren ablamın saçını çekiyor. Bütün umudum kayboluyor duymayacaklar kalbimin sesini ,keşke sessiz olsalar da bari ben duyabilsem hep kalbimin sesini …

Babamın maçı yarım kaldı , o da kumandayı koltuğa fırlattı. Yine kalbimin sesi huzurla duyulur oluyor beni mutlu ediyor , gözlerim mum ışığında, mumun gölgesinde, ‘Boş ver babam maçı, mum ışığında hikaye okuruz, en üstte kimin eli var oynarız ,olur baba güzel olur?
Babam babam …

mum

Mumun gölgesi

Babam eline mumu alıyor , ve uyuyacağım ben çok yorgunum diyerek odasına gidiyor. Kalbimin sesi kısılıyor. Bütün umudum kayboluyor duymayacaklar kalbimin sesini ,keşke sessiz olsalar da bari ben
duyabilsem hep kalbimin sesini …
Yine kalbimin sesi huzurla duyulur oluyor beni mutlu ediyor , gözlerim mum ışığında, mumun gölgesinde…

‘Keşke elektrikler hiç gelmese, televizyon ile değil birbirimizle konuşsak, mumun gölgesi ile oynasak , her gece bilmeceler sorsak…’
Annem mumu eline alıyor , yavaş yavaş gölge büyüyor sanki benden uzaklaşıyor…

‘Hadi kızlar uykuya … herkes yatağına konuşmadan uyuyorsunuz , dönün arkanızı ‘ diyor annem. Kalbimin sesi kısılıyor. Bütün umudum kayboluyor duymayacaklar kalbimin sesini ,keşke sessiz olsalar da bari ben duyabilsem hep kalbimin sesini …Sessizce yatağıma uzanıyorum. Annem, ablamın çalışma masası üzerine bırakıyor. Mumun gölgesi nasıl da dans ediyor.

Sanki mum uzun bir etek giymiş
Hem de kafasına giymiş eteği
Şaşkın mum seni…
Diyen kalbimi dinleyerek ve bir daha ki elektrik kesintisinin çok uzun sürmesini dileyerek uykuya dalıyorum……. Keşke elektrikler gelmese……

Dilek Hilal KIRIŞ

Sosyal Medyada Paylaşın:

10 yorum

  1. Karanlık, aydınlık yerleri ortaya çıkaran bir ışıktır.. Elektrik gelmese de mum dans etsin.. 🌼 Teşekkürler keyifliydi!

  2. Merhaba, harika bir yazı olmuş kaleminize sağlık. Birbirimize yeteri kadar vakit ayırmadığımız, dinlemediğimiz, konuşamadığımız, teknolojik aletlerin esiri olduğumuz bir dönemden geçiyoruz, aile değerlerimiz maalesef kaybolmak üzere… Ahu hanım mükemmel bir ekip kurdunuz, harika yazılar ortaya çıkıyor sizi ayrıca tebrik ediyorum…

  3. Evet, aynen.cocukken elektrik ler kesildiği zaman ,bizde ailece oturur hatiralarimizi konuşurduk.bazen özlüyor insan o değerli zamanları.onlari hatırladım okuyunca yazınızı.ne güzel anlatmissiniz…

  4. Sohbet etmek,dinlemek , paylaşmak kendini anlatmak ve anlamaya çalışmak her şeyden daha zor hale geldi…

  5. Ne güzel bir yazı olmuş bu. Aklıma çocukluğumda elektriklerin kesildiği zamanlar geldi. Çocuklarda elektrik kesintisi böyle bir ruh hali oluşturuyor genellikle. Evet teknolojinin içine battık artık. Herkesin eline telefon, telefon yoksa televizyonda saçma diziler ve programlar. Sohbet etmeyi unuttuk. Kaleminize sağlık. Çok güzel anlatılmış duygular.

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Sponsorlu Bağlantılar
reklam
  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM